غیبت از محیط کار (Absenteeism) چیست؟

به زمانی از کار بر حسب روز که به سبب حاضر نشدن کارگر یا کارمند بر سر کار از دست می رود غیبت از کار (Absenteeism) گفته می شود. این غیبت ممکن است قابل اجتناب یا غیر قابل اجتناب باشد. بنابراین غیبت های مجاز نیز غیبت از کار (Absenteeism) در نظر گرفته می شوند. به عبارت دیگر موارد مجاز مانند عدم حضور کارگر یا کارمند به سبب بیماری (Sick leaves)، عزاداری یا حتّی بارداری نیز غیبت از کار (Absenteeism) محسوب می شود.

به طور کلی در این باره کار از پیش برنامه ریزی شده، کارفرما در دسترس بوده و کارگر نیز از این موضوع اطّلاع دارد. ساعات تأخیر در ورود و یا ترک زود هنگامِ محل کار در محاسبۀ غیبت از کار (Absenteeism) به حساب نمی آید. اعتصابات، موارد حَبس، کم کاری های فصلی، تعلیق از کار، مرخصی های مُلزم و دارای حقوق و استراحت هفتگی نیز در محاسبۀ غیبت از کار (Absenteeism) منظور نمی شوند (Singh, 2017).

در جدول برخی از علل غیبت از کار (Absenteeism) فهرست شده است.

برخی از مطالعات نشان می دهد پرداخت دستمزدِ بیشتر با غیبت از کار (Absenteeism) کمتری همراه است. همچنین غیبت از کار (Absenteeism) در مؤسسات بزرگ بیش از مؤسسات کوچک دیده می شود. کارگران در نوبت شب (Night shift) نیز تمایل بیشتری برای غیبت از کار (Absenteeism) دارند. کارگران مُجرد بیش از کارگران متأهل غیبت از کار (Absenteeism) را تجربه می کنند. کارگران جوان اگرچه به دفعات بیشتری از کار غیبت می کنند ولی کارگران مسن تر معمولاً در بازه های زمانی طولانی تری بر سر کار حاضر نمی شوند (Singh, 2017).

غیبت از کار (Absenteeism) می تواند با افزودن بر بارِ کاریِ سایر کارگران و کاستن از کیفیّت کار بر اهداف تولید، قیمت تمام شده محصول، حاشیۀ سود و به تَبع آن رشد بنگاه اقتصادی تأثیرگذار باشد.