منظور از اختلالات خوردن (Eating disorders) چیست؟

بیشتر مردم در دوره ای از عُمر خود اختلالات خوردن (Eating disorders) و یا تلاش در جهت محدود کردن مقدار غذای مصرفیِ خود را تجربه کرده اند. زنان به عنوان بزرگترین قربانیان اختلالات خوردن (Eating disorders) همواره در بین تمایل به غذاها و خوردنی ها از یک طرف و آنچه کارشناسان دنیای مُد، لاغری و سلامت دیکته می کنند در یک کشمکش دائمی قرار دارند.

دَه (10) درصد از دختران گاهی استفراغ را تجربه نموده و در حدود چهار (4) درصد از زنان جوان نیز در دوره ای از زندگی به یک نوعِ بارزی از اختلالات خوردن (Eating disorders) مبتلا می شوند. حال سؤال این جا است که چگونه می توانیم بین اختلالات خوردن (Eating disorders) که می تواند با مخاطرات بارز برای سلامتی فرد همراه باشد و اختلالات گذرای خوردن افتراق دهیم؟

در جواب باید گفت اختلالات خوردن (Eating disorders) تنها یک مشکل گذرا در اشتها و تمایل به غذا نبوده و به نوعی یک اختلال روانپزشکی شدید به حساب می آیند. به بیان دیگر این اختلالات، نوعی اختلالِ از دست رفتن وزن بدن در همراهی با آشفتگی های رفتاری و روانی هستند. در این اختلالات گرسنگی دادنِ عمدی به خود، استفراغ عمدی، ورزش و فعّالیت های اجباری و استفاده از انواع داروهای گیاهی، دارویی و مُسهل ها قابل مشاهده است.

در این بیماران تلاش بیمار برای کم کردن وزن اقدامی برای کسب تأیید اجتماعی در جهت تقویت اعتماد به نفس برای غلبه بر مشکلات زندگی به حساب می آید.