کبد چربِ غیر وابسته به مصرف اَلکل (Non-alcoholic fatty liver disease) چگونه تشخیص داده می شود؟

امروزه پزشکان برای شناسایی بیماری های کبد به طور گسترده ای از اندازه گیری سطح خونیِ آنزیم ها (Enzymes)ی کبدی استفاده می کنند.

اگر سلول های کبد دچار آسیب شده یا بمیرند آنزیم درون آنها از سلول آزاد شده و به داخل خون رها می شود. بنابراین آسیب های کبدی معمولاً با بالا رفتن سطح خونی این آنزیم ها (Enzymes) شامل آلانین آمینوترانسفراز (Alanine Aminotransferase) و آسپارتات آمینوترانسفراز (Aspartate Aminotransferase) همراه است. امروزه این آنزیم ها (Enzymes) را به ترتیب با نام های اختصاری ALT و AST می شناسند.

آنزیم ها (Enzymes) مولکول های زیستی هستند که انجام واکنش های شیمیایی را تسریع کرده شتاب می دهند. این مولکول ها اغلب از پروتئین ها (Proteins) هستند. 

بنا بر آن چه گفته شد اختلال در آنزیم های (Enzymes) کبد می تواند تنها تظاهر بیماری کبد چربِ غیر وابسته به مصرف اَلکل (NAFLD) باشد.  امّا نکتۀ قابل توجّه این است که میزانِ بالا رفتنِ آنزیم ها (Enzymes) به طور مشخّص ارتباط مستقیمی با علّت، شدّت و یا عاقبت آسیب ناشی از بیماری ندارد. بنابراین یک افزایشِ مختصر در میزان این آنزیم ها (Enzymes) نیز ممکن است نشانه ای بر وجود یک بیماری جدّی در کبد باشد.

با این حال چون امروزه کبد چربِ غیر وابسته به مصرف اَلکل (NAFLD) شایع ترین علّت افزایش خفیف تا متوسط و مداوم سطح خونی آنزیم های (Enzymes) کبدی است اغلب پزشکان ابتدا و بیش از هر تشخیص دیگر به این بیماری فکر می کنند. هرچند بالا نبودن آنزیم ها رد کنندۀ بیماری کبد چربِ غیر وابسته به مصرف اَلکل (Non-alcoholic fatty liver disease)  نیست و هیچ تست آزمایشگاهی به تنهایی نمی تواند این بیماری را تشخیص دهد.